Helaas zijn jaren weken geworden….

Dit is het laatste bericht over Marlies. Hector en Peter hadden graag nog jaren over haar leven met kanker geschreven op dit blog maar dat is helaas beperkt gebleven tot slechts 4 weken. Gisteren op 28-07-2017 hebben we haar met haar beste vriendinnen, vrienden, collega’s en familie begraven. Via deze weg willen Hector en Peter ook iedereen bedanken voor de lieve berichten, kaarten, brieven en natuurlijk de donaties voor het vakantiefonds.

Op verzoek van Peter en Hector heeft Ron Fresen de onderstaande tekst voorgelezen tijdens de herdenking op de begrafenis. Ze hebben hem samen opgesteld maar zijn zo intens verdrietig en gebroken dat ze niet in staat waren om hem zelf voor te lezen. Dit is de tekst:

Vreemd genoeg herhaalt de geschiedenis zich want de moeder van Marlies is ook overleden aan kanker toen ze 12 was. Hector heeft sinds een week geen moeder meer en is ook twaalf. In deze zaal zijn ook Maarten en Marieke aanwezig en ook zij hebben bijna twee jaar gelden hun moeder verloren aan deze vreselijke ziekte. In de politiek praten ze over zand in het motorblok maar dit is alsof iemand een stok in je spaken steekt als je met je fiets in volle vaart van een berg afrijdt.

Na de dood van haar moeder is Marlies vrij snel uit huis geplaatst. Waarom dat is geweest weten we niet en ze heeft er ook nooit over gesproken. Het heeft vermoedelijk te maken met onvoorwaardelijke liefde en loyaliteit aan haar moeder. Ze heeft in haar jeugd bij een aantal gezinnen in huis gewoond en is uiteindelijk liefdevol bij Janneke en Herman in het gezin opgenomen. Peter heeft de afgelopen dagen honderden foto’s van Marlies bekeken en je ziet door de jaren heen aan haar ogen dat ze steeds meer is gaan stralen. In andere woorden, ze is steeds gelukkiger geworden.

Haar prille jeugd maar ook haar tienerjaren heeft Marlies doorgebracht met haar jeugdvriendin Marit die hier gelukkig ook aanwezig is. Ook Marit heeft op jonge leeftijd haar moeder verloren. Ze is geëmigreerd naar Curacao en heeft daar ook nog eens 2 kinderen verloren. Ook toen is Marlies meteen in het vliegtuig gestapt om bij haar te zijn en nu gebeurde dat helaas andersom. Hoe oneerlijk kan het leven soms zijn…..

Georgina heeft haar 14-daagse vakantie op Kos na 3 dagen onderbroken om bij Marlies te kunnen zijn en om Hector en Peter bij te staan in deze afschuwelijke periode. Ook Georgina heeft op jonge leeftijd haar vader verloren. Het geeft elke keer weer aan dat het leven eindig is en dat het belangrijk is dat je het leven viert. Het is ook goed om te zien dat echte vriendinnen altijd voor elkaar klaar staan. Zo was Marlies ook, veel geven en weinig nemen en dat siert haar. Nu we het toch over vriendinnen hebben Marieke, Astrid, Wessel en Sjoerd willen Hector en Peter ook graag genoemd hebben. Bijzonder hoe lief mensen voor elkaar kunnen zijn in deze moeilijke tijd.

Marlies en Peter hebben 27 jaar samengewoond en zijn op 17 juli met elkaar getrouwd. Dat was noodgewongen vanwege de ziekte van Marlies want eigenlijk zou vandaag de trouwdag zijn. De onvoorwaardelijke liefde was er al die jaren al en Hector is daar het bewijs van. Hij heeft vooral de genen van zijn moeder en zijn vader is daar heel trots op. Onlangs zei Marlies nog dat ze samen een mooi en lief kind hebben gemaakt. Dat is waar en zijn vader gaat hem goed bewaken en zal nu naast vader en vriend nu ook een moeder voor hem zijn.

Marlies was naast moeder thuis ook nog oermoeder op de TU Delft, ze noemen haar daar de godmother. Deze heilige status verdien je niet zo maar daar moet je wel wat voor doen. Peter heeft de afgelopen 4 weken ontdekt dat Marlies beschikt over een absolute volwassenheid waarmee ze vooral liefde en kracht kan geven naar anderen. Ze is jaar op jaar in staat geweest om tenminste 91 nationaliteiten met elkaar te verbinden en te begeleiden. Peter heeft de afgelopen dagen duizenden berichten ontvangen en daaruit blijkt keer op keer wat hij en Hector al wisten. Ze wist liefde, vriendelijkheid en positiviteit te delen. Privé, met heel veel internationale studenten en haar collega’s.

Marlies had nog jaren mensen moeten verbinden en Hector en Peter gingen er vanuit dat ze minstens 80 zou worden maar dat mocht helaas niet zo zijn. Afgelopen week zou ze 51 zijn geworden.

Op vrijdag 7 juli hoorde Marlies dat ze hersentumoren en kanker had
Op vrijdag 14 juli kreeg ze vermoedelijk een hersenbloeding
Op vrijdag 21 juli is ze gestorven
Vandaag op vrijdag 28 juli gaan we haar begraven

Peter en Hector zijn nu al bang voor de volgende vrijdag…. De afgelopen 4 weken hoor je als gezin vakantie te vieren maar dat was helaas niet meer mogelijk. We zijn als 3-eenheid 24/7 bij elkaar gebleven en zelfs ingetrokken in het ziekenhuis. Dat Marlies nu niet meer bij Hector en Peter is voelt als een amputatie. Afgelopen week hebben Hector en Peter wel een familiegraf geregeld, Hector vindt dat fijn, want dan kan ie haar nog eens opzoeken, en de eerste grap is er ook al over gemaakt; wie er nu bovenop Marlies komt te liggen. Uiteindelijk zullen ze weer eindigen als 3-eenheid maar feit is wel dat Marlies veel te vroeg uit het leven is weggerukt.

Tot slot is het mooi dat we in een land leven waarin je zelf kan aangeven dat je niet meer verder wil leven. Dat, dat veel sneller is gegaan dan gebruikelijk had echt niemand verwacht maar het is wel goed dat het kan. Marlies kon niet meer praten en eten en vreesde vermoedelijk ook voor de volgende fase in haar leven waarin ze zelf niet meer kon aangeven dat ze dit niet meer wil. Zo’n onomkeerbare beslissing vergt ook moed en moedig was ze

De laatste woorden hebben Hector en Peter geleerd van Marit: je neemt geen afscheid want Marlies zal altijd bij ons blijven. In ons hart en in ons hoofd. Marlies was voor Peter de liefde van zijn leven, daaruit is Hector ontstaan. Die 3-eenheid zal door niets of niemand doorbroken worden.

Want het is zoals een Deense filosoof ooit zei bij een afscheid en herdenking; “het is belangrijk te ervaren hoe er ook iets blijft over de dood heen. Er is liefde die niet sterft”…..

Rust zacht lieve Marlies.

Hector en Peter – 28-07-2017

3 gedachten over “Helaas zijn jaren weken geworden….

  1. Lieve marlies en peter en hector…vandaag op pad geweest voor het eerst zonder telefoon omdat marlies nu echt niet meer kan bellen of appen…ons mooie zondagskind….toch als ik alle fotos keer op keer bekijk is het enige dat ik kan vinden:zij was een gelukkig mens…zoveel liefde en plezier!!Mischien is het een illusie dat we allemaal oud worden en moeten daar boven ook engelen zijn die ons helpen …ik vertrek maandag weer naar curacao en zal ook daar marlies weer vinden. Glimlachend en snorkelend tussen de visjes. Waar ik nu ook ga is ze bij me en dat geeft me de kracht om nu verder te gaan…..mijn allerliefst vriendin we will meet in heaven..

  2. Marlies united all of us with more love, care, and togetherness! We are, and will be “one” to celebrate her great life 🙂

  3. Prachtige tekst, Hector en Peter! Complimenten ook voor julllie moed en daadkracht. Ik vind het oprecht ongelooflijk knap hoe jullie dit weblog hebben vormgegeven. Veel liefs, Walter, Thibault en Nadine

Laat een reactie achter op Marit Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *