Helaas zijn jaren weken geworden….

Dit is het laatste bericht over Marlies. Hector en Peter hadden graag nog jaren over haar leven met kanker geschreven op dit blog maar dat is helaas beperkt gebleven tot slechts 4 weken. Gisteren op 28-07-2017 hebben we haar met haar beste vriendinnen, vrienden, collega’s en familie begraven. Via deze weg willen Hector en Peter ook iedereen bedanken voor de lieve berichten, kaarten, brieven en natuurlijk de donaties voor het vakantiefonds.

Op verzoek van Peter en Hector heeft Ron Fresen de onderstaande tekst voorgelezen tijdens de herdenking op de begrafenis. Ze hebben hem samen opgesteld maar zijn zo intens verdrietig en gebroken dat ze niet in staat waren om hem zelf voor te lezen. Dit is de tekst:

Vreemd genoeg herhaalt de geschiedenis zich want de moeder van Marlies is ook overleden aan kanker toen ze 12 was. Hector heeft sinds een week geen moeder meer en is ook twaalf. In deze zaal zijn ook Maarten en Marieke aanwezig en ook zij hebben bijna twee jaar gelden hun moeder verloren aan deze vreselijke ziekte. In de politiek praten ze over zand in het motorblok maar dit is alsof iemand een stok in je spaken steekt als je met je fiets in volle vaart van een berg afrijdt.

Na de dood van haar moeder is Marlies vrij snel uit huis geplaatst. Waarom dat is geweest weten we niet en ze heeft er ook nooit over gesproken. Het heeft vermoedelijk te maken met onvoorwaardelijke liefde en loyaliteit aan haar moeder. Ze heeft in haar jeugd bij een aantal gezinnen in huis gewoond en is uiteindelijk liefdevol bij Janneke en Herman in het gezin opgenomen. Peter heeft de afgelopen dagen honderden foto’s van Marlies bekeken en je ziet door de jaren heen aan haar ogen dat ze steeds meer is gaan stralen. In andere woorden, ze is steeds gelukkiger geworden.

Haar prille jeugd maar ook haar tienerjaren heeft Marlies doorgebracht met haar jeugdvriendin Marit die hier gelukkig ook aanwezig is. Ook Marit heeft op jonge leeftijd haar moeder verloren. Ze is geëmigreerd naar Curacao en heeft daar ook nog eens 2 kinderen verloren. Ook toen is Marlies meteen in het vliegtuig gestapt om bij haar te zijn en nu gebeurde dat helaas andersom. Hoe oneerlijk kan het leven soms zijn…..

Georgina heeft haar 14-daagse vakantie op Kos na 3 dagen onderbroken om bij Marlies te kunnen zijn en om Hector en Peter bij te staan in deze afschuwelijke periode. Ook Georgina heeft op jonge leeftijd haar vader verloren. Het geeft elke keer weer aan dat het leven eindig is en dat het belangrijk is dat je het leven viert. Het is ook goed om te zien dat echte vriendinnen altijd voor elkaar klaar staan. Zo was Marlies ook, veel geven en weinig nemen en dat siert haar. Nu we het toch over vriendinnen hebben Marieke, Astrid, Wessel en Sjoerd willen Hector en Peter ook graag genoemd hebben. Bijzonder hoe lief mensen voor elkaar kunnen zijn in deze moeilijke tijd.

Marlies en Peter hebben 27 jaar samengewoond en zijn op 17 juli met elkaar getrouwd. Dat was noodgewongen vanwege de ziekte van Marlies want eigenlijk zou vandaag de trouwdag zijn. De onvoorwaardelijke liefde was er al die jaren al en Hector is daar het bewijs van. Hij heeft vooral de genen van zijn moeder en zijn vader is daar heel trots op. Onlangs zei Marlies nog dat ze samen een mooi en lief kind hebben gemaakt. Dat is waar en zijn vader gaat hem goed bewaken en zal nu naast vader en vriend nu ook een moeder voor hem zijn.

Marlies was naast moeder thuis ook nog oermoeder op de TU Delft, ze noemen haar daar de godmother. Deze heilige status verdien je niet zo maar daar moet je wel wat voor doen. Peter heeft de afgelopen 4 weken ontdekt dat Marlies beschikt over een absolute volwassenheid waarmee ze vooral liefde en kracht kan geven naar anderen. Ze is jaar op jaar in staat geweest om tenminste 91 nationaliteiten met elkaar te verbinden en te begeleiden. Peter heeft de afgelopen dagen duizenden berichten ontvangen en daaruit blijkt keer op keer wat hij en Hector al wisten. Ze wist liefde, vriendelijkheid en positiviteit te delen. Privé, met heel veel internationale studenten en haar collega’s.

Marlies had nog jaren mensen moeten verbinden en Hector en Peter gingen er vanuit dat ze minstens 80 zou worden maar dat mocht helaas niet zo zijn. Afgelopen week zou ze 51 zijn geworden.

Op vrijdag 7 juli hoorde Marlies dat ze hersentumoren en kanker had
Op vrijdag 14 juli kreeg ze vermoedelijk een hersenbloeding
Op vrijdag 21 juli is ze gestorven
Vandaag op vrijdag 28 juli gaan we haar begraven

Peter en Hector zijn nu al bang voor de volgende vrijdag…. De afgelopen 4 weken hoor je als gezin vakantie te vieren maar dat was helaas niet meer mogelijk. We zijn als 3-eenheid 24/7 bij elkaar gebleven en zelfs ingetrokken in het ziekenhuis. Dat Marlies nu niet meer bij Hector en Peter is voelt als een amputatie. Afgelopen week hebben Hector en Peter wel een familiegraf geregeld, Hector vindt dat fijn, want dan kan ie haar nog eens opzoeken, en de eerste grap is er ook al over gemaakt; wie er nu bovenop Marlies komt te liggen. Uiteindelijk zullen ze weer eindigen als 3-eenheid maar feit is wel dat Marlies veel te vroeg uit het leven is weggerukt.

Tot slot is het mooi dat we in een land leven waarin je zelf kan aangeven dat je niet meer verder wil leven. Dat, dat veel sneller is gegaan dan gebruikelijk had echt niemand verwacht maar het is wel goed dat het kan. Marlies kon niet meer praten en eten en vreesde vermoedelijk ook voor de volgende fase in haar leven waarin ze zelf niet meer kon aangeven dat ze dit niet meer wil. Zo’n onomkeerbare beslissing vergt ook moed en moedig was ze

De laatste woorden hebben Hector en Peter geleerd van Marit: je neemt geen afscheid want Marlies zal altijd bij ons blijven. In ons hart en in ons hoofd. Marlies was voor Peter de liefde van zijn leven, daaruit is Hector ontstaan. Die 3-eenheid zal door niets of niemand doorbroken worden.

Want het is zoals een Deense filosoof ooit zei bij een afscheid en herdenking; “het is belangrijk te ervaren hoe er ook iets blijft over de dood heen. Er is liefde die niet sterft”…..

Rust zacht lieve Marlies.

Hector en Peter – 28-07-2017

Taart, afstuderen en heel veel regelen….

Gisteren was weer een bizarre dag omdat het Marlies haar verjaardag was. Willem zei via FaceBook dat hij twee moorkoppen van Roodenrijs op de Fred (dat is Haags) had gehaald ivm de verjaardag van Marlies en dat hebben wij ook gedaan. Wel Maison Kelder want alleen het beste is goed genoeg voor Marlies 😉

In de brievenbus plofte gisteren en vandaag nog een aantal verjaardagskaarten en dat markeert ook een beetje de wereld waar Hector en Peter nu in leven. Gisteren was ook het hoogtepunt qua email, Messenger, sms, app en WhatsApp berichten. We hebben er minstens 400 gehad. Omdat de vingers van Peter inmiddels blauw en beurs zijn stoppen we even met reageren. Niet omdat we dat niet willen want alle reacties zijn superlief, maar zoiets is alleen vol te houden als je 2 secretaresses hebt.

We krijgen ook enorm veel reacties over dit blog en die zijn allemaal positief. Via de bezoekgegevens van deze website die niet is aangemeld bij zoekmachines en dus een persoonlijke website is zien we ook dat het netwerk van Marlies groot is. Vanuit vrijwel alle landen in de wereld worden de updates over Marlies gelezen. Of iedereen is op vakantie dat kan natuurlijk ook 😉 Alleen in Groenland en Oceanië heeft ze geen netwerk…. Dagelijks bezoeken ongeveer 1400 mensen deze website vandaar dat we nu weer even een update plaatsen.

Marlies haar andere kind is vandaag ook afgestudeerd aan de faculteit Luchtvaart- en Ruimtevaarttechniek aan de TU Delft. De moeder van Nitant had Marlies ooit oorbellen met parel gegeven die ze moest dragen op het afstuderen van Nitant. Peter kreeg vorige week van Marlies te horen dat hij de oorbellen vandaag moest teruggeven.

Inmiddels zijn Hector, Peter, Tugba, Georgina, Marco, Martje, Nitant en Johan van Stijl & Traditie druk bezig met de organisatie van de begrafenis aanstaande vrijdag en Hector heeft vanmorgen de laatste rustplaats voor zijn moeder uitgezocht.

Het afscheid van Marlies

De meest dierbaren van Marlies zijn op dit moment de begrafenis voor haar aan het regelen. Omdat we een enorme toeloop verwachten moeten we de uitvaart in tweeën splitsen. Het is onmogelijk om iedereen bij de persoonlijke ceremonie aanwezig te laten zijn maar daarop hebben we wat bedacht. Vrijdag 28 juli vanaf +/- 16:00 uur verwachten we alle vrienden en familie die ze heeft gekend op begraafplaats Jaffa te delft. We zullen dan samen met de gasten die eerder aanwezig zijn geweest bij de persoonlijke ceremonie Marlies naar haar laatste rustplaats brengen.

Geen bloemen!

Wij, Georgina, Wessel, Sjoerd, Tugba, Martje, Nitant en Marco hebben bedacht om een fonds op te richten voor Hector en Peter om na de uitvaart samen op vakantie te gaan. In gewoon Nederlands envelopjes tijdens de uitvaart in plaats van bloemen worden zeer gewaardeerd. We regelen zelf een mooi persoonlijk boeket met de lievelingsbloemen van Marlies.

Datum, adres, tijdstip:

Vrijdag 28 juli vanaf 16:00 uur Jaffalaan 10 – 2628 BX Delft

We kunnen het nog niet bevatten maar het is waar….

Het is voor ons nog nauwelijks te bevatten maar Marlies is vrijdag 21 juli om 18:25 uur overleden in het bijzijn van de huisarts, Trûlah, Georgina, Hector en Peter. Bijzonder ook hoe mensen die haar jaren niet meer hebben gezien of contact hebben gehad dat meteen delen via FaceBook…. Trûlah (de hond) wist al een dag eerder dat het zou gaan gebeuren. Ze besloot uit protest om niet meer te eten. Marlies is vrijdag meegenomen door de uitvaartonderneming naar Den Haag.

Hector, Peter, Georgina en Trûlah hebben haar daar op zaterdag in een keurige ambassadewijk bezocht en na een kus en een lik van Trûlah besloten dat ze haar daar goed moeten bewaken tot vrijdag want dan gaan we haar begraven in Delft.

De uitvaart zal deels in besloten kring plaatsvinden op vrijdag 28 juli in Delft. Na de ceremonie voor genodigden zal er rond 15:30 uur mogelijkheid zijn om de teraardebestelling van Marlies bij te wonen. Nadere gegevens over plaats en exacte tijden volgen later deze week.

Tot slot nog een bijzonder woord van dank aan Georgina, de liefhebbende “zus” van Marlies die op 16 juli haar 14-daagse vakantie na 3 dagen heeft afgebroken en is teruggevlogen uit Kos om Marlies maar zeker ook Hector en Peter bij te staan met dit vreselijke proces. Zelfs in het bijzijn van de huisarts blies ze de rook van een sigaartje in de mond van Marlies omdat ze dat zelf niet meer kon. 
Dat proces is helaas vroegtijdig geëindigd en daarom vliegt ze morgen na een week zorg en liefde voor Marlies weer terug naar haar familie die op Kos vakantie aan het vieren is. Ze heeft in de afgelopen week de verjaardagen van haar kinderen Tom en Lieke moeten missen en moest op afstand bij ons thuis ook nog meemaken dat haar gezin getroffen was door een forse aardbeving. Daarom is het goed dat ze morgen weer terug vliegt om bij haar gezin te zijn en te genieten van het leven. Hector en ik weten nu hoe belangrijk dat is. Vier het leven!

De tijd van Marlies is zeer kostbaar – precious time…..

We merken dat de impact van al het bezoek de afgelopen dagen groot is op Marlies. Er zijn onwerkelijke dingen die ze nog samen met Hector, Peter en Georgina wil bespreken. Omdat ze niet kan spreken is daar tijd voor nodig, kostbare tijd die we niet meer kunnen delen met anderen. Marlies eet niet meer sinds afgelopen zaterdag en dat is al bijna een week. Ze krijgt nog wel vocht via een infuus We gaan nu langzaam naar een fase waar we eigenlijk liever niet aan willen denken. Een fase die haar maar ook ons nog veel meer kracht en energie kost. De reacties op dit blog lezen we wel.

Deze foto is genomen op 5-7-2017 de dag waarop we besloten dat we nog konden gaan vechten om haar leven te verlengen. Door een hersenbloeding bleek dat 10 dagen later helaas niet meer mogelijk.

English update:

Our lives as a family changed in the last three weeks, something so unfair, devastating and surreal! Every single passing day has brought a mixed bag of emotions – helplessness, anger, hope, pride, nostalgia… We decided to gather ourselves and make more memories. This week, we saw several colleagues, friends, and as Marlies would call it her “TU family” visiting her, she was happy but emotionally drained. Hector, Peter, Georgina (her best friend), Trûlah (the dog), Dolfie (the cat) are by her side and spending these last moments before she peacefully departs from us.

We can’t thank you enough for the outpouring of love, support, prayers, and positivity in these difficult times, Marlies brought us closer together yet another time!

This blog post (English version) has been created for anyone to post their message for Marlies or the family so that we can read it all together.

Veldhospitaal in de woonkamer

De dag begint tegenwoordig vroeg want de nachtzuster gaat om 06:50 uur weg en omdat we Marlies nooit alleen zullen laten daalt Peter dan af om bij Marlies in haar thuiszorg bed te slapen. Die slaap duurde de eerste ochtend niet lang want al vrij vroeg stond er weer een vrachtwagen voor de deur met een bed voor Marlies maar die hebben we al. 
Op het blog hadden we gisteren gezet dat iedereen welkom is om Marlies te zien maar dat dat zou resulteren in rijen wachtende TU-collega’s voor de deur hadden we natuurlijk niet verwacht. We schatten dat er vandaag minstens 50 mensen zijn langgewenst van haar werk en dat was ook weer een beetje teveel van het goede. Marlies is blij dat ze (bijna) iedereen heeft gezien maar wil nu graag weer gedoseerd bezoek in overleg met Peter.

Vandaag was ook de dag dat het heel warm was en Marlies krijgt sinds woensdagavond geen vocht meer. Dat hadden we in goed overleg met de artsen besloten maar omdat het sinds haar thuiskomst steeds beter met haar gaat hebben we dat teruggedraaid. De thuiszorg kon vandaag helaas geen vochtpomp meer leveren en op zo’n warme dag is dat best naar. Omdat Marlies niet kan slikken omdat ze dan kan stikken hebben we vandaag ijsblokjes in de blender gegooid en de schilfers in haar mond gestopt. Dat hielp aardig maar dat is niet genoeg. Astrid en Georgina konden gelukkig zelf even een old-skool perifeer infuus aanleggen tot de echte vochtpomp morgen komt.

Hierboven een tekening van Juul voor Marlies. Pakkende tekst blijf hier….Daar is Marlies hard meer bezig. De verlamming van haar linkerkant (arm en been) waarvan iedereen dacht dat die waarschijnlijk nooit meer zou weggaan is inmiddels vrijwel verdwenen. Marlies heeft vandaag een aantal keer rechtop aan tafel gezeten en moet hard lachen om de dingen die iedereen voor haar doet. Het zien van (bijna) al haar TU-Delft collega’s was vandaag zeer emotioneel en kost haar veel kracht. Kracht die ze nodig heeft om langer van het leven te genieten. Omdat het op dit moment steeds beter lijkt te gaan willen we daar dus graag even een rem op zetten.

Tot slot veel dank dat de constante stroom van bloemen even gestopt is, dank voor de Cava, het ijs van de Lely voor Hector van Marco (lief!!), de kaarten en de handgemaakte boodschappen vol liefde en ongeloof. Veel dank namens Marlies, jullie zijn allemaal superlief voor haar!!!!! Deze tekening is van Stella en Sonja haar moeder deed ons beseffen  via een mooie ingelijste tekening dat onze trouwdag op 17-07-2017 was. En dat is best wel een mooie datum. Doordat we alleen maar bezig zijn Marlies was dat bij ons nog niet helemaal doorgedrongen.

Marlies is weer thuis!

Gisteren avond hebben Georgina en Peter besloten dat het goed zou zijn om Marlies weer naar huis te brengen. In het ziekenhuis kunnen ze haar niet verder helpen en er is ook besloten om Marlies geen vocht meer via een infuus te geven. Vanmorgen hebben we dat nogmaals overlegd met een arts want zo’n besluit is heel eng. Marlies heeft geen pijn en paracetamol werkt nu nog goed. Het besluit om te stoppen met de Dexa hebben we terug gedraaid omdat we daarmee de druk in haar hoofd in balans kunnen houden.Georgina heeft de halve ziekenhuis apotheek in haar koffer gestopt dus ook in de toekomst zal Marlies geen pijn hebben.

Hector vroeg gisteren aan Marlies of ze begraven of gecremeerd wil worden, het antwoord van Marlies was begraven. Een fijn antwoord volgens Hector want dan kan hij Marlies nog eens bezoeken. Het is slechts een citaat uit de hartverscheurende momenten die we elke dag meemaken. Vandaag kwamen Astrid, Nitant en Marco langs en is er hard gehuild maar ook hard gelachen en dat is mooi. Vreemd was ook dat gisteren na het ja-woord een van Hector zijn Nike AirMax schoenen spontaan ontplofte. Hij heeft inmiddels weer nieuwe, maar toch….

Vandaag was de dag van de thuiskomst van Marlies en dat duurde iets langer dan we hadden gedacht. Het bezorgen van het bed ging mis, en als je geen goedgekeurd thuiszorg bed hebt komt er ook geen thuiszorg. Een nachtje een verhoogd bed met twee matrassen op bierkratjes mag blijkbaar niet. Toen het officiële bed er was kwam de ambulance weer niet omdat het druk was met spoedgevallen. Dat duurde slechts 4 uur…

Ondertussen had Trûlah het bed al goedgekeurd en Hector is ook heel blij met de rolstoel. Marlies is sinds 21:15 uur weer thuis en dat is fijn want daar wil ze het liefst zijn. Samen met ons, familie, vrienden en met haar beesten. De mevrouw van de thuiszorg kwam eerder op de avond al even langs om te kijken of het bed goed was en vroeg of het voor mijn vader of moeder is. Toen ik zei dat het voor mijn vrouw was schrok ze. Het is het ongeloof wat ik steeds weer zie.

Iedereen is vanaf morgen van harte welkom om Marlies een kus of een knuffel te brengen. Geen bloemen maar graag cava brut! 😉 of champagne brut! 😉 omdat wij vooral het leven willen vieren en nu nog zoveel mogelijk op en met haar willen toasten. Wij zijn vanavond samen met Astrid, Marieke en Hector al begonnen!

We zijn getrouwd!

De dag begon vanmorgen met een positief telefoontje van Jacqueline van de Gemeente Delft. Het huwelijk kon voltrokken worden om 13:00 uur in het Reinier de Graaf ziekenhuis. Positief nieuws wat we meteen konden delen met de 6 getuigen. Paniek in Amsterdam bij Wessel en Sjoerd want waar haal je zo vroeg in de morgen in de hoofdstad een paar Magnums met bubbels vandaan en waarom kan die banketbakker de bruidstaart niet in een uurtje in elkaar knutselen?

Die taart is gelukt en hij was heel lekker, de ene helft voor ons en de andere helft voor de zusters, artsen en andere lieve mensen op de afdeling waar Marlies ligt. Voordat we het vergeten, stop met het sturen van bloemen. Marlies haar kamer is vol en de mevrouw achter de balie bij de ingang van de afdeling is niet meer te zien door de bloemenzee die daar staat.

Voordat het huwelijk zover was hebben Marlies en Peter nog een uurtje zitten huilen op de kamer van Marlies. Hector zei dat het geluid vergelijkbaar was met een koe die aan het bevallen was. Om iets voor 13:00 uur hebben we Marlies vanuit haar kamer naar een zaal gereden waar het huwelijk voltrokken kon worden. Judi de trouwambtenaar was speciaal naar het ziekenhuis gekomen om het huwelijk te voltrekken. Omdat Marlies niet meer kan praten was dat nog een dingetje maar daar had Judi iets op bedacht. Bijkomend voordeel was ook dat ze ons nog had gesproken toen Marlies nog wel prima kon praten en we zijn pas 27 jaar samen… Met een diepe grommende klank bezegelde Marlies het huwelijk.

Hector heeft voorin het trouwboekje nog iets liefs geschreven en wij houden natuurlijk van hem en iedereen die zo lief is voor Marlies, Hector en Peter. Bijzonder woord van dank aan Georgina die terug kwam uit Kos maar zeker ook voor Marieke, Sjoerd en Wessel voor het regelen van de benodigdheden voor het huwelijk.

We hadden voor 28 juli een zaal in het gemeentehuis in Delft geboekt voor 100 personen maar omdat we die tijd misschien niet meer hebben was vandaag een select gezelschap in het ziekenhuis aanwezig. 50% getuigen (met sterretje) en 50% familie. Van links naar rechts Nitant*, Marieke*, Tugba, Martje, Sjoerd*, Wessel*, Georgina*, Marlies, Hector, Peter, Hans, Marlies*, Sanne en Stammie*.

Hierboven het eindresultaat, Marlies en Peter hebben na 27 jaar een echte wettelijke status als man en vrouw en Hector is geen stateloos kind meer en dat is heel fijn in deze bizarre tijd. Tot slot nogmaals veel dank aan Jacqueline en Judi van de gemeente Delft en het Reinier de Graaf ziekenhuis voor alle hulp en het beschikbaar stellen van een aparte zaal voor de voltrekking van het huwelijk.

Een dag met veel emoties en liefde

Marlies heeft een redelijk goede nacht gehad zonder enge dingen. Zoals we gisteren al schreven zijn Hector en Peter 24/7 bij haar in het ziekenhuis. Vanmorgen zijn Nitant, Tugba Martje en Lysander langs geweest en dat was een zeer emotioneel moment voor iedereen. Haar vader kwam voor de tweede dag samen met Jannie en Georgina is terug uit Kos van een lange vakantie die dankzij Marlies een kort weekend is geworden. Marieke heeft haar opgepikt op Rotterdam airport en rechtstreeks naar het ziekenhuis gebracht. We voelen ons schuldig dat we haar vakantie ontnomen hebben maar het is wel heel fijn dat ze nu bij Marlies in de buurt is. Marieke heeft Marlies ook nog even gezien en dat was fijn!

Doordat Georgina nu in Delft is konden Hector en Peter even snel naar huis om wat spullen op te halen en ze wisten ook niet 100% zeker of we Dolfje (de kat) gisteren per ongeluk op de bovenverdieping hadden opgesloten. Bij de voordeur lag een boeket bloemen voor Marlies van Oscar, Dimitri, Ellen en Lotte. We hadden elkaar gisteren bij het onverwachte vetrek naar het ziekenhuis net gemist maar de bloemen staan nu bij Marlies op haar kamer.

Marlies is blij met alle aandacht en kaarten. Het is teveel om allemaal op te reageren maar ze voelt de liefde. Vanuit Curaçao stuurt jeugdvriendin Marit (links) Marlies (rechts) dagelijks liefde maar ook oude foto’s. De bovenste foto van de Wham-generatie is te mooi om niet te delen 😉 Het doet Peter denken aan de tekst “the very next day, she gave it away’ en dat is precies wat we morgen gaan doen. Tenminste als de officier van justitie het toestaat om morgen buiten het gemeentehuis te trouwen. Dat schijnt toch niet zo vaak voor te komen. Vandaag is er door de Gemeente Delft nog hard gewerkt om het mogelijk te maken en de kans dat het gaat lukken ligt morgen in de handen van de officier van justitie. Nou maar hopen dat die niet ook op vakantie is en weer ingevlogen moet worden….

Het kan altijd nog erger….

Peter is vanmorgen vroeg gebeld door het ziekenhuis dat hij snel naar Marlies moest komen. Bij aankomst bleek dat Marlies een slechte nacht had gehad en dat haar spraak functie is verdwenen. Ze was nog wel bij kennis maar merkbaar woedend dat ze niet kon praten. De artsen hebben in de vroege ochtend nog een CT-scan van haar hoofd gemaakt en daar is te zien dat in het gebied wat spraak maar ook slikken coördineert een zwelling zit. Of dat komt door de bestraling, een propje of een hersenbloeding is niet duidelijk. Dat zou je op een MRI wel kunnen zien maar feit is dat het al heeft plaatsgevonden.

Peter heeft samen met Hector de neuroloog gesproken (die Marlies goed kent van haar vorige opname in het ziekenhuis) en ook Hector begrijpt heel goed dat de kans heel groot is dat Marlies nooit meer thuiskomt. Hector en Peter blijven 24/7 bij Marlies in het ziekenhuis en Trûlah (de hond) zit veilig bij de Roedel thuis.

Vandaag zijn er veel mensen langs geweest en dat was fijn voor Marlies. We begrijpen dat iedereen wil langskomen maar dat is voor Marlies in dit stadium niet te doen.

Georgina heeft vandaag vanaf een Grieks eiland contact gehad met Judi Klok-Levit, buitengewoon ambtenaar van de Burgerlijke stand in Delft die vorige week al bij ons thuis is geweest om het voorgenomen huwelijk van 28 juli te bespreken. Het doel is om deze datum te verplaatsen naar maandag 17 juli. Dat is ook de verjaardag van Wessel en dat zal als alles goed gaat vanaf nu een heilige dag worden.

We zijn blij met alle lieve appjes, email, berichten, sms’en, bloemen, telegrammen etc, etc maar niet in staat om die allemaal persoonlijk te beantwoorden. Niet omdat we dat niet willen maar omdat we er nu vooral voor Marlies willen zijn en omdat de tijd die we nog hebben wel eens korter kan zijn dan we hopen. Georgina stapt morgen in een vliegtuig om  ook bij Marlies te kunnen zijn en dat is superlief en daarbij moet ze maandag ook nog getuigen 😉